Jarenlang
werd de toponymische informatie tijdens de terreinopnamen verzameld.
Na
de Tweede Wereldoorlog werd de productie van een nieuwe basiskaart
op schaal 1: 25 000 opgestart. Toen werden de plaatsnamen van alle
Belgische gemeenten grondig onderzocht.
Voor
dat onderzoek gebruikten we grootschalige kaartdocumenten die na
het einde van de 18e eeuw waren uitgegeven. Eerst gingen we na of
de onderzochte plaatsnamen op die documenten vermeld waren en hoe
ze gespeld waren.
Daarna
vroegen we de gemeentebesturen en vertegenwoordigers van de inwoners
om advies over de vorm, de ligging en de bekendheid van de plaatsnamen.
We
vroegen de Koninklijke
Commissie voor Toponymie en Dialectologie om advies over
de schrijfwijze van de plaatsnamen. In de meeste gevallen werd het
advies van de commissie opgevolgd.
Die
informatie is zorgvuldig bewaard, zodat we nu de cartografische
geschiedenis van de toponiemen kunnen schetsen.
Heymbrug Oeyenbrugge Min Oyenbrugmolen Ooienbrug molen
|
Beekkhaut Beekkhout Beekkhout Beekkant Beekkant
|
|